Zoeken

Verdriet... pijn...

Verdriet ... pijn ...

Ik hou van jou

Ik mis jou

Ik liet je los, ik moest van mijn ziel

Maar...

Het doet zo’n pijn

Ik weet niet wat ik van je mis

Maar het doet zo’n pijn

Ik miste je toen ook al zo

Het deed zo’n pijn

Ik wilde gewoon bij jou zijn

Ik wilde gewoon dat je me zag, dat je me hoorde, dat je me erkende, dat je me streelde

Het deed zo’n pijn

Ik wil gewoon in jouw armen liggen

Ik wil jou gewoon voelen, me gedragen voelen

Het doet zo’n pijn

Het is geen leegte in mij die pijn : dat verdriet

Het is zo vol , zo aanwezig

Waardoor ik niet anders kan dan voelen , horen en zien dat verdriet.

En weglopen in afleidingen daarom? ja dat kan maar ik voel geen angst meer voor dat verdriet...

Het verdriet voelt in mij als een aanwezigheid van veel... zoals ook kan zijn : vreugde en liefde en een glimlach

En wat is dat veel? wat vertelt al dat verdriet? die zovele tranen , die zovele pijn, op die ene bepaalde plek in mijn lichaam?

Hetgene ik deze plek nu geven kan is mijn aan